بسم الله الرحمن الرحيم

 آیت الله حاج سید محمود مجتهد سیستانی

  در سال 1311، در خانواده‌ای متصف به علم و تقوی در مشهد به دنيا آمد

پدرش عالم زاهد مرحوم حاج سيد محمد باقر و نوه مرحوم آيت الله صاحب كرامات و مقامات معنوي آقا سيدعلي سيستاني بزرك (متوفي 1340 ق) و نيز برادر كوچكتر مرجع والا قدر آيت الله العظمي سيدعلي سيستاني دام ظله مي باشد.

علامه، محقق، حكيم، فرزانه جامع معقول و منقول، استاد برجسته معارف قرآن و اهلبيت عليهم السلام حضرت آيت الله حاج سيد محمود مجتهد سيستانی اعلی الله مقامه، از نوادر عصر ما بوده و در پاره ای از كمالات همتايی نداشت.

 استعداد فوق العاده و نبوغ سرشار و جامعيت وی شخصيتی ممتاز از او ساخته بود.

اين مرد بزرگ نگهبانی قوی برای مكتب ولايت و مدافعی سرسخت از عقائد حقه بود، در بحث های علمی خويش به دقت آراء فيلسوفان و عارفان اصطلاحی را مورد نقد و بررسی قرار می داد و بنيان يك مبنای باطل فلسفی يا عرفانی را درهم می شكست.

 بزرگان مكتب تفكيك برای او از جهت قوت در بحث و استدلال و سرعت انتقالش احترام خاصی قائل بودند.

مقدمات و ادبيات را از محضر اديب نيشابوری فرا گرفت و سطح را نزد آيات حاج سيد احمد مدرس يزدی، حاج شيخ هاشم قزوينی و حاج شيخ مجتبی قزوينی آموخت. درس خارج را در مجلس درس آيةالله العظمی ميلانی حاضر شد واز ديگر بزرگان علوم و فنون گوناگون را آموخت و از محضر آنان بهره ها برد و از حاج شيخ مجتبی به عنوان عالمی كه در همه علوم و فنون دستی داشت ياد می نمود.

 مدتی برای فراگيری علم به حوزه‌های علميه‌ قم و نجف رفت و آخرين بخش حيات خويش را در مشهد گذراند .

 نويسنده نامی استاد محمد رضا حكيمی در باره آيت الله حاج سيد محمود مجتهد سيستانی می نويسد:

 عالم فاضل جامع علوم مختلف آيت الله حاج سيد محمود مجتهدی سيستانی (1311- 1372 ش) وی صاحب استعدادی قوی وسرعت انتقالی نيرومند بود.

از محضر شيخ استاد سالها در فنون مختلف بهره برده بود و در نقد فلسفی و اجتهاد در معارف و عقليات از بزرگان بشمار مي رفت

ايشان از شاگردان مبرز دوره های اخير تدريس شيخ استاد بودند و در علوم غريبه بخصوص صنعت كار مي كردند و حوصله و پشت كاری عجيب و استعدادی قوی داشتند و در فرصت های خصوصی بسيار خدمت شيخ می رسيدند و بهره می بردند.

حدودا 30 سال جلسه تفسير قرآن داشتند و اقامه جماعت نيز می كردند و از سالها پيش به تدريس نيز اشتغال مي ورزيدند، تدريس مكاسب، كفايه و منظومه (دوره هاي متعدد به همراه نقد فنی و عميق فلسفي كه افسوس در حوزه های ديگر رايج نيست و موجب رواج تقليد فكری و ركود عقلی است) و مشاعر و شرح تجريد و قبسات…

مرحوم مجتهدی يكی از صميمی ترين دوستان اينجانب بود چه سالهای متمادی كه در ايام تحصيل، كوچه پس کوچه های نسبتا طولاني ميان مدرسه نواب و منزل شيخ استاد و به عكس را می پيموديم، با يكی دو تن ديگر از دوستان و سراسر راه بحث بود و بحث، در باره مطالب اشارات و اسفار و نقاط قابل نقد در فلسفه و گاه گاه سخنی از سياست و گاه از علوم غريبه.

مرحوم مجتهدی بسيار زرنگ بود و اغلب می خواست بفهمد دوستان خصوصی بتازگی چيزی از شيخ گرفته اند يا نه؟ تا اگر گرفته اند به لطايف الحيل از چنك شان درآورده و اين امر سرگرمی بسيار جالبی بود برای ما در آن دوران، دوران شور و طلب و سلامتی و جوانی …. (عقل سرخ ص 162 _ 164).

محافل علمی، و مجالس مذهبی وی در مشهد از شهرت و ويژگی برجسته‌ای برخوردار بود. ايشان سال‌ها در مسجد ولی عصر(عج) واقع در خيابان راهنمايی مشهد به اقامه‌ جماعت می‌پرداخت.

اين عالم فرزانه در زمينه اذكار و ادعيه دريای مواجی بود كه هر كه با او مي نشست به وسعت آن پی می برد اما آنچه كه او پيوسته بر آن تاكيد مي كرد و حقيقت همه كمالات را در آن می دانست تمسك به صاحب مقام ولايت كبری حضرت اميرالمومنين علی عليه السلام و ائمه معصومين عليهم السلام بود و بر ازدياد معرفت و محبت و ولايت چهارده معصوم و تبری از دشمنان آنها توصيه می نمود، ذكر فضائل و مناقب اميرالمومنين عليه السلام ورد زبانش بود تا زمانی كه چراغ عمر دنيويش به خاموشی گرائيد و جان به جان آفرين سپرد و چه زيبا كه در ماه مبارك رمضان به لقای بروردگار و مواليانش شتافت.

روز يکشنبه 16 رمضان 1414ق برابر با هشتم اسفند 1372ش در سن شصت سالگی در مشهد مقدس، در جوار بارگاه منور امام رضا(ع) در صحن آزادی، جنب کفشداری شماره‌ی 9 به خاک سپرده شد

رحمت خدای بزرگ بر او باد